BOSHLANG‘ICH TA’LIMDA TABIATSHUNOSLIKNI O‘QITISHNING O‘ZIGА XOS XUSUSIYАTLАRI
##article.subject##:
boshlang‘ich ta’lim, tabiatshunoslik metodikasi, kuzatish##article.abstract##
Ushbu maqolada boshlang‘ich sinflarda tabiatshunoslikni o‘qitish
metodikasini amaliy samaradorlik mezonlari asosida takomillashtirish masalasi qo‘yiladi. Asosiy
g‘oya shundan iboratki, tabiat hodisalarini “tayyor bilim” sifatida berishdan ko‘ra, bolalarda
kuzatish, solishtirish, oddiy tajriba o‘tkazish, dalil asosida xulosa chiqarish va ekologik
mas’uliyatni shakllantiradigan faol metodlar yetakchi bo‘lishi kerak. Metodik xulosalarni
asoslash maqsadida kichik hajmli pilot monitoring natijalari umumlashtirildi: sinf ichida
“kuzatish-tajriba-izohlash” zanjiri izchil qo‘llangan guruhlarda tushuncha o‘zlashtirish
ko‘rsatkichlari va amaliy ko‘nikmalar sezilarli oshgani, o‘quvchining qiziqishi barqarorlashgani,
“noto‘g‘ri javobdan qo‘rqish” pasaygani qayd etildi. Maqolada muammolar subyektiv va
obyektiv omillarga ajratilib, har biri uchun yechim mexanizmlari, minimal standartlar hamda
natijani o‘lchash indikatorlari taklif qilinadi. Amaliy keys sifatida “maktab hovlisi - tirik
laboratoriya” yondashuvi asosida tabiatshunoslik darslarini rejalash va baholash modeli bayon
etilib, real maktab sharoitida qo‘llashga mos tavsiyalar beriladi
